ناهید خیرابی

این روزها باز هم هیستری چپ ستیزی به شکل غریبی در میان جماعتی آشنا در کشور ما عود کرده و فضای سالم بحث و گفت و گو و تعامل منطقی بین نیروهای پیش‌رونده را مسموم ساخته است. به نظر می رسد که در این هنگامه وظیفه حکم می‌کند، با صبوری و حفظ مواضع عینی و علمی خود با هم و یا برای مخاطبینمان بنویسیم و حرف بزنیم. این نوشتار در نگاهی کوتاه به نقد بخش‌هایی از گفت و گوی روزنامه توقیف شده "هم میهن" چهارشنبه ۹ خرداد ۱٣٨۶ با آقای عباس میلانی زیر عنوان «روزگار سپری شده روشنفکران چپ» می‌پردازد.

انوشه کیوان پناه

امروزه،مبارزات سهمگین براي جهتگیري،احزاب کمونیست راتکان ميدهد.درهمه جا،بحث پیرامون محتواي برنامه وخط حزب...شکست سوسیالیسم دراتحادشوروي،احزاب کمونیست اروپایي رابه یک بحران ژرف انداخته است.من بر«اروپایي» تاکید ميکنم،زیراروحیه مبارزه درهند،درآمریکاي لاتین،درخاورمیانه وآفریقاي جنوبي ودیگرمناطق جهان سرمایه داري درهم شکسته نشده است..مانه فقط مبارزه سیاسي براي سوسیالیسم راباخته ایم،بلکه جهان بیني وشناخت خوداز تاریخ رانیز ازدست داه ایم...ایدئولوژي خرده بورژوایي به درون سوسیالیسم علمي رسوخ کرده است.

گفته می شود که بلشویکها در روسیه وقتی انقلاب بورژوا دموکراتیک فوریه صورت پذیرفت و کرنسکی بر سر کار آمد، در مقابل کودتای کورنیلوف ایستادگی کردند و حمله وی را دفع نمودند و این در حالی بود که همزمان با رژیم کرنسکی نیز می رزمیدند. آنها از این قیاس مع الفارق نتایج مشابه برای ایران می گیرند. باید پرسید که آیا این عده از فهم تاریخ عاجزند و یا فقط دروغهای دیگران را تحقیق نکرده تکرار می کنند؟

ب. کیوان

 اکنون چند کشور آمریکای لاتین (آرژانتین، بولیوی، برزیل، اکواتر، پاراگوئه، ونزوئلا) در حال پی افکندن پایه های دو نهاد به طور بنیادی جدید اند: یکی صندوق پول جنوب و دیگری بانک جنوب. کارشناسان زیادی که چند تن از آن ها عضو شبکه های CADTM هستند در گفتمانی شرکت دارند که دگرگونی واقعی رابطه نیروهای مستقل جهان را در مقابله با آوارهای بازمانده بانک جهانی هدف خود می داند.

تقدیم به آقای اسانلو؛ مومنی و دانشجویان در بند

مهرزاد آورداد

اوین؛ ای سَمند سپیدار ها

به دَم بر نی از نای دلدارها

بگو در کجای جهان دیده ای؟

جوان را به دندان کفتارها

حکایت کن از سینه ارغوان

ز تصویر خون؛ نقش دیوارها

بگو کاظمی را چه کس کشت و رفت

چه کس گفت احسن به سردارها

اوین تا کجا؟ باید از ظلم گفت

چرا بر نمی ریزد این دارها؟

مگر مومنی یا اسانلو چه گفت

که فرمان دهیدش به انکارها

اوین؛ جان ما پشت دیوار تو است

همان جان که لِه شد زِ آزارها

اوین؛ پا به پای جوانان بیا

که تا بگذریم از دل خارها

نیستانمان را گلستان کنیم

بروید گل از قلب نیزارها

فرو پاشد این کاخ جهل و ریا

من این نکته را گفته ام بارها

جمعه ۲۹ تیر

avardad@zahoo.com

منبع: اخبار روز

علیرضا کرمانی

رفتار نادرست گروه حاكم، آن قدر گستردگي پيدا كرده كه از استثنا گذشته و به قاعده تبديل شده است. آن‌چه را جامعه و عقل جمعي درست مي‌داند، گويي با عمد و اصرار، بر خلاف آن تصميم گرفته و اجرا مي‌شود تا مردمان، اندك اندك بپذيرند كه حق چون و چرا ندارند و همين است كه هست و هر كس بايد كلاه خودش را بچسبد كه باد نبرد.

کارگری از صنف فلزکار و مکانیک

گمان کردم که باید به عنوان یک فعال کارگری این مطلب را در دفاع از یکی از مبارزان جنبش کارگری و یاوران طبقه ی کارگر ایران، آقای حسین اکبری بنویسم. وظیفه ی خود دانستم تا به ایشان به عنوان دبیر اجرایی هیات موسسان سندیکاهای کارگری و یکی از یاران صدیق طبقه ی کارگر و زحمتکشان ایران خسته نباشید بگویم. بر این باورم که زندگی و کارنامه ی آقای اکبری روشن تر از آن است که با نوشته یی مخدوش گردد. برای ایشان و هیات موسسان سندیکاهای کارگری همین بس که از درون آنان سندیکای شرکت واحد سربلند کرد و سایر سندیکاها نیز در حال شکل گیری است.

ما بخشی از زندانیان سیاسی سابق، برگزارکننده گان دومین «گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی درایران» هستیم که در آگوست 2007 در شهر کلن آلمان برگزار خواهد شد. بر اساس مشاهدات و تجربیاتی که هر یک از ما، سال های طولانی در زندان های جمهوری اسلامی داشتیم، مصرانه معتقدیم و اثبات خواهیم کرد که کتاب "زندانی تهران" نوشته تواب مارینا نمت، نه تنها واقعیت های زندان های جمهوری اسلامی را واژگونه جلوه می دهد بلکه افسانه ای است غیر واقعی و تخیلی.

درگرامی داشت خاطره ی قربانیان فاجعه ی ملی تابستان 67

ا. م. شیزلی

آقائی بنام علی اکبر آزاد، طی مقاله ای تحت عنوان «سنگ خارای ذهن و باور را می توان شکست»، همچو آخوندی بر بالای منبر رفته و با جملات و عباراتی «اگر اینجوری شود، آنجوری می شود، اگر چشممان را باز کـنیم خواهیم دید و اگر ببندیم نخواهیم دید» وبا این قـبیل اطاله گوئیها، سعی کرده است اولا؛ سازمان فدائیان خلق ایران(اکثریت) را یک تشکیلات نئولیبرالی معرفی کـند. ثانیا، فراکسیون درون سازمانی را مورد تردید قرار داده و آنها را به دزدن نام سازمان متهم می سازد و از طرفی دیگر، پیوستن به حزب توده ایران را به آنها، پیشنهـاد می کند. این حق آقای آزاد است که، در حد درک و شعور خویش، یا همچو آخوند منبری سخن بگوید و یا به طرز دیگری. ولی، برای ما سؤالات که در ادامه خواهد آمد، مهم است.

فدراسیون جهانی جوانان دموکرات بازداشت رهبران جنبش دانشجویی در ایران را به شدت محکوم می کند و خواهان آزادی فوری آنهاست. فدراسیون از دولت جمهوری اسلامی ایران می خواهد که به استقلال جنبش دانشجویان و جوانان کشور احترام بگذارد و از مداخله در فعالیت آنها بپرهیزد. 

ا.م.شیزلی

فاشیسم جهانی به رهـبر آمریکا، انگلیس و فـرزند خـلـف آنها اسـرائـیـل، با کـشـتار مردم لـبنان و فـلسطین، بویژه با قـتـل عـام زنان و کـودکان در شهـرک « قـانـا »، نـقـاب از چهـرۀ کـریه خـود برافـکـند.  هـرچند این چهرۀ کـریه، از یک و نیم دهـۀ پـیـش در شـوروی و اروپای شرقی، بخصوص در یوگسلاوی، افـغانستان و عـراق، در آفـریـقـا و آمـریکـای لاتین و جنوب شرقی آسیا عـریان شده بود. باشد که، کشتار «قـانـا»، چشمان پـف کرده و خـواب آلـود مشـتاقـان و ســیـنه چـاکـان "دموکراسی و حقوق بشر" فاشیـستی را هم باز خواهد کـرد.

آن هنگام كه دانشجويان انتصاب عضو كميسيون ديه استان كرمان را به وزارت علوم تهديدي براي دانشگاه مي دانستند، دورنمايي از پشت پرده ي اين انتصاب و انتصابات پس از آن او در ذهن داشتند و امروز با اتفاقات رخ داده آن پيش بيني ها به واقعيت نزديك شده و اين همگان را ملزم مي كند در مقابل اين اقدامات حاكميت اقتدارگرا سكوت نكرده براي شكست دادن پروژه انقلاب فرهنگي دوم لحظه اي درنگ نكنند و يا فراتر از آن، آيا سركوب‌هاي اخير در كنار فشار بر رسانه‌ها از جمله توقيف خبرگزاري مستقل ايلنا و روزنامه هم‌ميهن در كنار انعطاف‌هاي اخير در سياست‌هاي خارجي نظام نشان از نمايش پوشالين قدرت در برابر فشارهاي خارجي نيست؟

بریا رسما در 26جولای 1953 توسط اعضا هم ردیف خود در پولیت بورو با همراهی چندین ژنرال دستگیر شد. اما جزئیات دستگیری مشکوک او تاریک و نسخه های متناقضی از آن وجود دارد. درهر پیشامدی در طی جولای 1953پلنوم کمیته مرکزی به متهم کردن بریا به جرایم گوناگون علاقمند بود، میکویان می گوید: وقتی که بریا سخنرانی خود درمیدان سرخ بر بالای قبر رفیق استالین ایراد کرد، بعد از سخنرانی گفتم: "درسخنرانی شما جایی وجود دارد که تضمین حقوق و آزادی های تمام شهروندان را در قانون اساسی پیش بینی می کنید. این امر در سخنان یک سخنران ساده هم حتی عبارت ساده ای نیست، و در سخنرانی وزیر کشور- که یک برنامه عمل است – شما باید به آن وفادار باشید" او پاسخ داد "و من به آن وفادارخواهم بود."

مطلب رسیده

مرجان افتخاری

تا کنون چندین نفر از زندانیان سیاسی سابق دست به انتشار کتاب-هائی زده-اند در رابطه با خاطرات و حوادث زندان. هر چند، بازگو کردن و نگارش حقایق زندان کار ساده-ای نیست. اولا بدلیل یاد آوری تمام درد-ها، رنج-های روحی، شکنجه، اعدام عزیزان، یاران و شرایط بسیار سخت دیگری که زندانیان سیاسی در زندان با زندانبانان و توابین داشتند. دلیل دوم، مسئولیت مهم نویسنده در رابطه با ارائه حقایقی است که به مستند کردن دورانی از تاریخ کشورمان مربوط میشود. دورانی که بازگو کننده و یاد آور حوادث و وقایع مهمی است.

پست دبیر کلی – پست خود استالین – منسوخ شد. استالین در چنین شرایطی تنها یکی از 10دبیری بود که در هیئت رئیسه حزب حضور داشتند. هیئت رئیسه 25 عضو و11 نامزد عضویت (عضو مشاور) را در بر‌می‌گرفت. این ترکیب بسیار بزرگ‌تر ازترکیب 9-11نفره پولیت بورو سابق بود. اندازه بزرگ‌تر هیئت رئیسه، آن را به ارگانی بیش از یک ابزار مشورتی و  موقتی نسبت به قبل تبدیل می‌ساخت که می‌توانست بسیاری از تصمیمات اجرایی  را به صورت عادی و با سرعت اتخاذ نماید.

من مادرم ،من خواهرم

من همسری صادقم

من یک زنم

زنی که دهکوره های مرده جنوب

زنی که از اغاز

با پای برهنه

دویده است سرتاسر خاک تف کرده ی

دشت ها را

گفتگوی فریبرز رییس دانا که در پی می آید در دو شماره باعناوین « خصوصي سازي در اقتصاد ايران » و « اقتصاد و دموکراسي در گفت وگو با فريبرز رئيس دانا : روزگاري که راه گم شده است » در روزنامه اعتماد به چاپ رسیده است.

دبیران کل کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل در نامه ی مشترکی به دبیرکل سازمان جهانی کار، دستگیری منصور اسالو رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران را محکوم کرده و نسبت به سرکوب مداوم فعالین سندیکایی به این نهاد بین المللی شکایت کردند. متن این نامه که توسط اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران به فارسی برگردانده شده، در زیر می آید.

خسرو صادقي بروجني

در گوشه اي از گورستان ابن بابويه ،در شهر ري ،برروي مصطبه اي كه نيم متر ازسطح زمين بلند تر است، بيست و چهار گور سنگ، همه به يك شكل و يكسان در دو رديف پهلوي هم آرميده اند. بر روي هر يك از اين گور سنگ ها مي خوانيد:‹‹ شهيد راه وطن ... تاريخ شهادت 30 تير1331 .›› اينجا آرامگاه شهداي ‹‹قيام ملي 30 تير›› است، روزي كه مردم در سراسر ايران با مشت و فرياد خود، با چوب و سنگ به پيكار با تانك و مسلسل و سرنيزه برخاستند، و پيروزشدند.

انوشه کیوان پناه

متاسفانه درخارج کشورشاهدحرکت هایي هستیم که بیشتربه برپاکردن آتش کناري ومنحرف کردن جنبش عمومي ازانجام بخشي ازوظائف خطیرآن دراین عرصه شبیه است.یکي ازاین حرکت ها،کارزار تبلیغاتي است که به بهانه هاي مختلف علیه «فدراسیون جهاني سندیکایي» و پانزدهمین کنگره آن و مستقیم یاغیرمستقیم به سود «کنفدراسیون جهاني اتحادیه هاي کارگري آزاد»به راه انداخته شده است.براي درک بستر واقعي این کارزار،توجه به نکات زیرضروري است:1-ایدئولوژي زدایي بخش هایي ازجنبش چپ وپذیرش سوسیال دموکراسي راست ازجانب آنهاو پیدایش تشکیلات سیاسي« چپ دموکرات».

بابک پاکزاد

به عقيده‌ي من، براي پاسخ به اين سوال كه چرا روشنفكران به مسایل و مشكلات جامعه‌ي كارگري توجهي نمي‌كنند بايد به سال عمده‌تري پاسخ داد. چه شد كه گفتمان نئوليبرالي به گفتمان مسلط در ميان روشنفكران ايراني بدل شد؟ پاسخ به اين سوال بسيار راه‌گشا است.به نظر من، مسلط شدن گفتمان نئوليبرالي در ميان روشنفكران نتيجه‌ي تعامل و اثر متقابل چهار عامل است:

۱-  پايگاه طبقاتي روشنفكر.

۲-  فروپاشي شوروي و كشورهاي بلوك شرق و افول جنبش چپ.

۳-  فقدان تشكل‌هاي مستقل كارگري.

۴-  تمركز بر شكاف سنت و مدرنيسم در ايران با نگاه به سنت‌هاي ليبرالي.

تمامی این برخورد در حالی صورت می گیرد که مطابق بند اول ماده ۲۲ کنوانسییون حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز آن را پذیرفته: هر کس آزاد است با دیگران انجمن تشکیل دهد، از جمله تشکیل اتحادیه برای دفاع از منافع اش و در ماده ۲۶ قانون اساسی ایران آمده است: تشکیل احزاب، اجتماعات، انجمن های سیاسی و حرفه ای آزاد است، به شرط آنکه ناقض اصول استقلال، آزادی، یگانگی ملی، ضوابط اسلام یا پایه های جمهوری اسلامی نباشد. هیج کس از عضویت در گروهای فوق منع یا مجبور به عضویت در آنها نخواهد شد.

سابراند صالحي، فرزند محمود صالحي در گفتگو با "روز" آخرين وضعيت پدر خود را چنين تشريح مي کند: "از روز پنجشنبه حالش خيلي بد شده است. البته به حال اغما نرفته اما با تغيير فشار خون، تمام سيستم بدنش از کار افتاده است.ساعت 3 صبح پدرم را به بيمارستان توحيد سنندج برده اند و به مدت 14 ساعت در آنجا نگاه داشته اند. بعد هم او را بلافاصله با همان حال به زندان منتقل کرده اند. در حال حاضر فشارش کمي بالا آمده، اما وضعيت او بحراني است و نياز به رسيدگي جدي دارد."

علیرغم شکست موضعی سوسیالیسم؛ دوران ما، دوران گذار به سوسیالیسم است

ایگورلیگاچف- ترجمه "م. شیزلی"

در تاریخ معاصر، امپریالیسم سعی می کـند دموکراسی آمریکائی را با توسل به نیروی نظامی توسعه دهند. در ویتنام چنین کردند. پس از فرار آمریکائیان از ویتنام من به چشم خود دیدم که آنها چه ویرانی از خود به جای گذاشتند، چه بلایا و مصایبی را به مردم ویتنام تحمیل کردند. اینک، آنها عراق را اشغال کرده اند، کوبا، ایران، کره شمالی و ... را تهدید می کـنند.امروز، بورژوازی روسیه سیاست انهدام مردم کشور خویش را در پیش گرفته است. درمدت١٢ سال پس از تخریب اتحاد شوروی، در نتیجه تشکیل جامعه سرمایه داری بورژوائی، سالانه ۷٠٠ هزار نفـر ازجمعیت کشور کاهش یافته است. صدها هزار نفـر در جریان درگیری های ناشی از تکه- تکه کردن اتحاد شوروی، (از آن جمله در چچن) کشته شده اند. حیرت آور است!

سلام سوسیالیسم: رفیق گرامی هاتف رحمانی پاسخی برای مقاله «آدرس غلط چرا؟!» به قلم مزدک رهایی که در سلام سوسیالیسم منتشر شده بود ارسال داشته اندکه در پی می آید. ما نیز معتقدیم که پیش از وارسی ماهیت «سولیداریتی سنتر» که آقای کوهستانی متهم شده که کارمند آن است باید این «اتهام» را بررسی کرد. مهدی کوهستانی چند هفته پیش در جواب فرهاد شعبانی(عضو رهبریت حزب کمونیست ایران) کار کردن برای سولیداریتی سنتر را تکذیب کرده و وی را به ارائه سند و مدرکی دال بر این ادعا دعوت نموده است و در این مدت نیز هیچ جوابی از فرهاد شعبانی منتشر نشده است.

ترور سرخ شیوه حکومتی نبود، پاسخ به کشتار انقلابیون بود

ایگورلیگاچف- ترجمه "م. شیزلی"

بورژوازی جهانی دوران ما، از جمله بورژوازی روسیه، دوستان و شرکایش (احزابی) همچون روسیه واحد و پیروان ژیرنوفسکی، در تلاشند با افسانه پردازیهای دروغین، همسانی و همپیوندی کمونیسم و تروریسم را به جامعه جهانی نشان دهند.  نیروهای مرتجع، قطعنامه ضد کمونیستی را به پارلمان شورای اروپا کشاندند. جعلیات پیرامون اینکه، ایدئولوژی کمونیستی همیشه موجب ترورهای جمعی شده است، بهانه اصلی این اقدام تحریک آمیز بود.

در ژانویه 1944... برای اولین بار در دوران جنگ جلسه مشترکی متشکل از پلنوم (کمیته مرکزی) و شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد. مولوتف و مالنکف پیش‌نویس قرار کمیته مرکزی را مبنی بر این که حزب باید به طور قانونی از قدرت دور نگه داشته شود تدارک دیده بودند. (براساس این پیش نویس) حزب می‌بایست تنها ترویج و تبلیغ را حفظ نماید، هیچ‌کس نمی‌بایست حزب را از این امور طبیعی و نیز مداخله در انتخاب کادرها که کاملا طبیعی بود محروم نماید. اما آن قرار به‌سادگی حزب را از دخالت در اموراقتصادی وکار سازمان های دولتی منع می‌کرد. استالین پیش نویس را خواند و 6 کلمه را در آن تغییر داد و نوشت با آن "موافقم".

در 11 سپتامبر سال 1973، ا. اف. ال.- سی. آی. او. از طریق ا. آی. اف. ال. دی.14* ، به عنوان بازوی امپریالیسم آمریکا از جمله نهادهائی بودند که با همکاری سازمان جاسوسی سیا، کودتای خونینی را با اتکا به ژنرال فاشیستی همچون پینوشه درشیلی علیه حکومت ملی سالوادور آلنده بر پا نمودند. از جمله کارنامه ننگین نهادهای امپریالیستی ان.دی. ئی. 27* و ا. اف. ال.- سی. آی. او. ، دستکاری در انتخابات نیکاراگوئه در سال 1990 و مغولستان 1996 ، و سرنگونی کاندیدای انتخابات سال 1990 در بلغارستان و آلبانی به سال 1991-1992 میباشد . در1996 ، انتخاب نمودن یلتسن در شوروی، کودتای نافرجام سال 2002 در ونزوئلا، انتخابات ریاست جمهوری سال 2003 درآذربایجان، بوسیله دادن کمکهای مالی "پول نرم" به کاندیداهای طرفدار آمریکا و نهادهای بومی تابع این ارکان امپریالیستی بوده است. این دو نهاد گاهی با صرف فقط چند صد هزاردلار موفق به خریدن نتایج پیروزی انتخابات مورد نظر آمریکا در کشورهای پیشین اروپای شرقی28* و نیز کشورهای فقیر جهان سومی بوده است.

آنچه را که طی سه دهه سی. آی. ا. بصورت مخفی و پنهان انجام می داد این بار به طور آشکار، علنی و البته بطور "قانونی" و البته باز بطور "غیر دولتی" (ان. جی. او. !) در کشورهای دیگر جهان انجام می دهد.از 1994 تا 1996 NED 15 اعتبار مالی13* که بالغ بربیش از 2،500،000 دلار می شود را به انستیتو آمریکائی برای توسعه آزاد مراکزکارگری14*(که مخفف آن، AIFLDا. آی. اف. ال. دی. می باشد) اعطا نموده است.سالیداریتی سنتر (Solidarity Center)در سال 1997 از طرف (AFL-CIO)* 11 با تلفیق چهار سازمان مرتبط با AFL CIO به اصطلاح برای "کمک" به برپائی اتحادیه ها و سندیکاهای "کارگری" دوستدار آمریکا، دراشاعه "دمکراسی" نوع آمریکائی، تاسیس گردید؛ که عبارتند از:
1- ا. آی. اف. ال. دی.
2- انیستیتو کارگری آزاد آسیا-آمریکا. 15*
3- مرکز کارگری آفریقا-آمریکا. 16 *
4- انستیتو اتحادیه آزاد کارگری. 17

مزدک رهایی

براستی هدف از این آدرس غلط دادن ها چیست . آیا باعث می شود شهامت ما در پرسش گری و روشن شدن زوایای تاریک تحلیل رود. به نظر دوستان آبروی ریخته شده در اثر بی مبالاتی های خود را نه با مبالات کردن و تلاش در علمی تر و دقیق تر نوشتن ، که با استفاده از قدیمی ترین تکنیک های شانتاژ خبری که امروزه منسوخ شده است می خواهند به جوی سابق برگردانند. آنجا که کفگیر اندیشه به ته دیگ خورده است، صدای آن گوش خراش و کذاب می شود و هاتف عزیز به نظر می رسد که شما از این اتفاق هیچ ابایی ندارید. آنچه ما می دانیم این است که منصور اسالو نه تنها جاسوس هیچ کشوری نیست که دیپلماسی  کارگری خود را از روی دیپلماسی کارگری آمریکا ننوشته است که اینگونه شما نگران پیدا شدن مدارک جاسوسی او هستید و اگر نوشته که ما اینگونه اعتقاد نداریم باید جوابگو باشد که چرا نقشه خوانی از نقشه دشمن مسلم کارگران کرده است و جایگاه بدون نقد و توبیخی از سوی دیگر فعالین نمی تواند داشته باشد و در چنین بحثی  قداستی وجود ندارد. ما به طور کامل به سلامت سندیکای شرکت واحد اطمینان داریم وبه خوبی می دانیم که چنین اتهامی آنقدر دور از واقعیت است که حاکمیت جمهوری اسلامی نیز توانایی و شهامت این اتهام زنی را ندارد. تنها گناه سندیکای شرکت واحد حق خواهی و خواستن حقوق مسلم کارگران است. روشن کردن و شفاف کردن فضا نه تنها جمع آوری مدارک جاسوسی برای سندیکای شرکت واحد نیست که آگاه کردن کارگران و فعالین سندیکایی از واقعیاتی است که شاید بعضی با توجه به نیات خود تمایل به افشای آن ندارند.هاتف رحمانی عزیز از شما می خواهیم که شهامت داشته باشید واشتباه خود را بپذیرید. سوال ما هم از شما  این است که چرا؟ وبه کجا چنین شتابان

براي مقابله با حاكميت بوش وسيع ترين ائتلاف چپ ضرورت يافته است. مقاله حاضر نقش چپ و وحدت چپ را در اين رابطه به بحث مي گذارد.

سمت‌گیری‌ها و اولویت‌های عمل

در حالی قرن و هزاره‌ی جدید را سپری می‌کنیم که کارگران و سندیکاهای کارگری در سراسر جهان با اوضاع وخیم اقتصادی و اجتماعی دست‌به‌گریبانند. نابرابری اقتصادی میان کشورهای ثروتمند و فقیر از یک‌سو و تشدید فاصله میان ثروت و فقر از سوی دیگر در کشورها رو به افزایش است. پیامدهای تعمیق وخامت بحران اقتصادی و مالی، امنیت اقتصادی، شاخص‌های اجتماعی و حقوق بشر را به خطر افکنده است. میلیون‌ها کارگر شغل خود را از دست داده‌اند.

دبير کل فدراسيون جهانی کارگران حمل و نقل، گفت که اين سازمان بزرگ کارگری و ديگر سازمان های بين المللی مدافع حقوق کارگران، در صورت آزاد نشدن منصور اسانلو، رييس هيات مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، تظاهرات سراسری در کشورهای جهان برگزار کنند. ديويد کاکرافت درگفت و گو با راديو فردا، ماجرای «ربودن آقای اسانلو» را «حمله به يکی از رهبران جنبش دموکراتيک اتحاديه ای کارگری در ايران» توصیف کرد.

در فرصتی که اخیراٌ فراهم شده بود ”نامه مردم“ صحبت کوتاهی با رفیق «گیورگوس اسکیادیوتیس»، از رهبران جنبش سندیکائی یونان و عضو شورای مرکزی «کنفدراسیون سراسری کارگران یونان»، در رابطه با محورهای مبارزاتی تشکل های طبقاتی کارگران در ابتدای قرن بیست ویکم میلادی داشت. رفیق «گیورگوس اسکیادیوتیس» که 45 سال دارد عضو با سابقه کمیته مرکزی حزب کمونیست یونان و مسئول دایره امور سندیکائی آن است. او به لحاظ حرفه ای کارگر فلزکار در صنایع تاسیساتی و ماشین سازی است.

به نیابت از سوی سه میلیون تن از کارکنان زن و مرد وابسته به کنگره کار کانادا ( سی ال سی), ربوده شدن منصور اسانلو , رئیس سندیکای شرکت واحد را به شدیدترین وجه ممکن از طریق این نامه محکوم می نمایم.

طومار فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل (ITF) به فارسی برای آزادی منصور :

http://www.itfglobal.org/itf-arab-world/osanloo2sign.cfm/formbuilder/43/p/1/languageID/27

اسانلو زنده است اما زندانی است؛ کارزار ادامه دارد

 بعد از دو روز انکار از محل نگهداری منصور اسانلو، مقامات ایران امروز بعداز ظهر (پنجشنبه 21 تیرماه) اذعان کردند که منصور اسانلو در زندان اوین در تهران زندانی است.

اسانلو دو روز پیش، از داخل اتوبوس توسط مهاجمان ناشناسی دزدیده شد. از آن پس خانواده، همکاران، وکلا و دوستان ایشان در مقابل این پرسش از مقامات که چه کسانی او را در اختیار دارند با دیواری از تکذیب مواجه شدند.

اعتقاد بر این است که دستور بازداشت اسانلو توسط قاضی دادگاه انقلاب؛ سعید مرتضوی صادر شده است که تا دیروز هر نوع اطلاع از محل نگهداری اسانلو را تکذیب می کرد.

دیوید کاکرافت؛ دبیر کل آی تی اف گفت: "حداقل ما الان می دانیم که منصور در کجا نگه داشته شده است. ما برای آزادی ایشان با تجدید قوا مبارزه می کنیم، و تا زمانی که دولت افسار گسیختگان مسئول در این حمله بی شرمانه اخیر را کنترل کند به مبارزه خود ادامه میدهیم".

دستگیری آقای منصور اسالو را محکوم نموده و خواستار آزادی فوری ایشان هسنیم

سندیکای کارگران شرکت واحد به عنوان نهاد مستقل مدافع حقوق کارگری به این اقدام ناشایست اعتراض می نماید و آنرا شدیداً محکوم می کند و از همه مجامع کارگری داخلی و اتحادیه های کارگری در سطح جهان به ویژه اتحادیه های بین المللی ITF ,ITUC و دیگر نهادهای بین المللی همچون سازمان بین المللی کار و همه فعالان عرصه حقوق اجتماعی و حقوق بشری می خواهد تلاش خودرا نسبت به سرنوشت منصور اسالو و دیگر فعالان حقوق سندیکایی بیش از پیش افرایش دهند.

آنچنان که تصور می شد، سفر پیروزمندانه و حضور افتخارآمیز منصور اسانلو در جمع کارگران   itf و ituc و نیز حضور پررنگ این نماینده کارگری در مجمع سالانه ilo ، کوردلان و مزدوران سرمایه داری را آنچنان به خشم آورد که تاب تحمل از کف دادند و رسوایی دیگر به نام خود در تاریخ به ثبت رساندند. به این خیال خام که شاید از شیرینی پیروزی های اخیر جنبش کارگری ایران بکاهند، اما زهی خیال باطل!

با توجه به موج جدید بازداشت فعالان دانشجویی و انتقال ایشان به بند 209 اوین که در آن قانون احترام به آزاديهاي مشروع و حفظ حقوق شهروندي مصوب مجلس شورای اسلامی رعایت نمی گردد متن قانون زیر جهت اطلاع منتشر می شود

وضعیت اسالو همچنان نامشخص است. خانواده منصور اسالو نتوانسته اند خبر و نشانی از او به دست بیاورند و مراجعات آنها به نهاد های قضایی و امنیتی بی نتیجه مانده است. همسر اسانلو ميگويد هنگام مراجعه به "پايگاه چهارم " با او و ديگر اعضای خانواده به شدت توهين آميز برخورد کرده و گفتند همسرت "جاسوس " است و "غلط کرده که نماينده کارگران است". همسر اسانلو ميگويد برخورد تا آن حد توهين آميز و خشن بود که " من و يکی از برادرهايش را هل داده بطوريکه باتوم را گرفته بودند روی خرخره من". در عین حال جهان در برابر ربودن منصور اسالو و خطراتی که جان وی را تهدید می کند واکنش نشان داده است و خواستار آزادی وی شده است.

آموزش بین الملل: ربودن اسانلو را محکوم می کنم. ما برای حمایت از سندیکای شرکت واحد و منصور اسانلو پیمان بسته ایم

کنگره اتحادیه های کارگری انگلستان: به نمایندگی از 6 و نیم میلیون عضو و 59 اتحادیه کارگری نگرانی عمیق خود را از ربودن اسالو اعلام می کنم

فدراسیون کار و کنگره سازمانهای صنعتی (IFLCIO): از طرف حدود ده میلیون کارگر زن و مرد عضو فدراسیون کار و کنگره سازمانهای صنعتی (ای اف ال سی آی او) آدم ربایی منصور اسانلو را بشدت محکوم می کنم

نامه فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل(ITF) به دبیر کل سازمان جهانی کار(ILO): جناب آقای سوماویا، من از این جهت برایتان نامه می نویسم که خواستار مداخله فوری شخص جنابعالی در مورد  منصور اسانلو رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه  هستم

کارزار بین المللی برای آزادی منصور:

http://www.itfglobal.org/solidarity/osanloo2.cfm/letter/24

از طرف کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری (آی تی یو سی) که 305 سازمان اتحادیه کارگری را با 168 میلیون کارگر در 153 کشور و سرزمین نمایندگی می کند، و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل (آی تی اف) که 681 اتحادیه با 4500000 کارگر حمل و نقل که در 148 کشور عضو این فدراسیون هستند ما بشدت آدم ربایی منصور اسانلو رئیس هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد (سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه) را محکوم می کنیم.

در حالیکه با سناریو سازی دستگاه های امنیتی دولت پادگانی احمدی نژاد هشت دانشجوی آزاده پلی تکنیکی در بندند و بیم می رود که گردانندگان برنامه های هویت و چراغ این بار این دانشجویان را طعمه خود قرار دهند در روز 18 تیرماه حاکمیت جمهوری اسلامی با گستاخی تمام 6 تن از اعضای مرکزیت دفتر تحکیم وحدت و 10 نفر در محل سازمان ادوار تحکیم وحدت را بازداشت کرد تا به خیال خود زهر چشمی از فعالین سیاسی و اجتماعی ایران بگیرد. دور جدید پروژه ایجاد وحشت که با سناریو سازی در پلی تکنیک آغاز شد و با صدور حکم زندان و شلاق برای فعالان حوزه زنان و طرح امنیت اجتماعی و اجرای سنگسار و صدور 20 حکم اعدام برای "اراذل و اوباش " ادامه یافت و 18 تیر سرکوبگرانه دیگری را رقم زد، شب گذشته نیز منصور اسالو را ربود تا نمایشی دیگر از سبعیت خود به اجرا درآورد. اما در این میان نشانه های بسیاری وجود دارد که این بگیر و ببند ها و حریف طلبی های مستانه فریادی از سر ترس اند. ترس از فروپاشی آنچه به زور چکمه برقرار است و دیر یا زود جلال و جبروت اش مانند جبروت آریامهری فرو می ریزد و گردن به حکمی تاریخی می نهد که: هر آنچه سخت و صلب است، دود می شود و به هوا می رود!

اتحادیه جهانی حمل و نقل: آماده باش برای اقدامات ضروری تا آزادی اسالو

کانون همبستگی با کارگران ایران: برای نجات جان اسالو، دراتحادی گسترده،کارزاری سراسری سازمان دهیم!

سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران: ما خواستار آزاد فوری اسالو و دیگر بازداشت شدگان اخیر هستیم

حزب توده ایران: دست در دست هم برای مبارزه متحد توده ها بر ضد دیکتاتوری حاکم!

سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت): خواهان آزادی تمام دانشجويان در بند هستيم

کانون نویسندگان ایران: فراخوان اعتراض و مقاومت همدلانه در برابر سرکوب و اختناق

هزار تن از مدافعان حقوق برابر: دانشجویان را آزاد کنید!

سی و چهار انجمن اسلامی در سراسر کشور: حمایت قاطع خود را از نمایندگان خود در تحکیم وحدت اعلام می کنیم

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی: نگرانی عمیق خود را از احتمال تکمیل روند کودتای خزنده علیه آزادی و جمهوریت اعلام می‌داریم

آقای اکبری از فعالین جنبش سندیکایی ایران است .ازاین منظر ایشان قابل احترام هستند. اما اقای اکبری دیدگاه های خاصی هم دارند که این دیدگاه ها می تواند قابل نقد ویا کلا بر خطا باشد . آقای اکبری عمدا یا سهوا دیالکتیک حرکت سندیکای واحد ومضمون تولد سندیکارا فراموش می کنند. آقای اکبری  باید بهتر از هرکسی  بدانند که این همبستگی اجتماعی طبقات واقشار گوناگون اجتماعی به ویژه دانشجویان وزنان با جنبش کارگری است که توان آن را ده ها برابر می سازد. خواست قیصران هماره سلب این حمایت وپشتیبانی از جنبش کارگری بوده است تا در حاشیه بی تفاوتی به راحتی به سرکوب آن بپردازند. آقای اکبری به جای اعتراض به جلوگیری ازحضور سران سندیکای واحد در دانشگاه به متولیان امر برتن سندیکائیان با دلسوزی تمام شلاق می کشد.